Witold Czartoryski

Witold Adam Czartoryski był polskim arystokratą, politykiem emigracyjnym i dyplomatą. Urodził się w Puławach jako najstarszy syn Adama Jerzego Czartoryskiego i Anny Zofii Sapiehy. Wychowywał się w Warszawie, Puławach i Paryżu. Uczył się w gimnazjum niemieckim w Münster, a następnie studiował w Monachium i Berlinie. Kształcił się także we francuskiej szkole sztabu generalnego. Służył w wojsku hiszpańskim, a od 1848 roku w armii sardyńskiej. W 1850 roku wystąpił z wojska i wyjechał do Paryża, gdzie otrzymał francuskie obywatelstwo.

Podczas wojny krymskiej działał przy formowaniu 2. pułku kozaków sułtańskich, nie uczestniczył jednak osobiście w działaniach militarnych. Prowadził działalność dyplomatyczną na emigracji, a w 1861 roku odbył misję do Konstantynopola. Po wybuchu powstania styczniowego wspierał powstańców, między innymi finansując wyposażenie 150 żołnierzy piechoty. Z powodu choroby zrezygnował z dalszej działalności. Po pobycie w Kairze wyjechał do Algieru, gdzie zmarł 14 listopada 1865 roku. W 1851 roku poślubił Marię Cecylię z Grocholskich.

Na podstawie artykułu „Witold Czartoryski (1822–1865)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.