Jerzy Harasymowicz
Pisarz, poeta
- Urodzony
- 24 lipca 1933, Puławy
- Zmarł
- 21 sierpnia 1999, Kraków
- Zawody
- pisarz, poeta
Jerzy Tadeusz Harasymowicz, polski poeta i przedstawiciel Pokolenia ’56, urodził się 24 lipca 1933 roku w Puławach. Debiutował w prasie w 1953 roku, a jego pierwszy tomik, „Cuda”, ukazał się w 1956 roku. Był inicjatorem lub opiekunem grup poetyckich Muszyna, Barbarus i Tylicz. Za jego życia wydano 59 książek z jego wierszami, w tym 39 osobnych tomików.
W jego twórczości pojawiały się góry, pejzaże oraz kultura Łemkowszczyzny i Bojkowszczyzny. Pisał także o historii Polski, formach barokowych, Krakowie i powstających osiedlach mieszkaniowych. Tworzył krótkie wiersze, poematy i prozę poetycką, a na początku lat 90. napisał dramaty „Worożycha” i „Schronisko”. Otrzymał między innymi Nagrodę im. Stanisława Piętaka oraz Nagrodę Fundacji im. Kościelskich. W 1970 roku poślubił Marię Górkiewicz; mieli dwie córki. Harasymowicz zmarł 21 sierpnia 1999 roku w Krakowie.
Na podstawie artykułu „Jerzy Harasymowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.