Wanda Szemplińska-Stupnicka

Wanda Szemplińska-Stupnicka, polska szybowniczka, inżynierka i matematyczka, urodziła się 26 czerwca 1932 roku w Puławach. Szybownictwo uprawiała od 1948 roku i należała do Aeroklubu Warszawskiego. W 1951 roku zdobyła Srebrną i Złotą Odznakę Szybowcową. Ustanawiała rekordy Polski i świata, a w 1954 roku po przelocie 555 km jako pierwsza kobieta w Polsce zdobyła Diamentową Odznakę Szybowcową. W 1955 roku uczestniczyła w wyprawie polskich szybowników do Indii; pilotowała szybowiec, którym leciał premier Jawaharlal Nehru.

Pod koniec lat 50. zakończyła karierę pilotki i rozpoczęła pracę naukową. Ukończyła Politechnikę Warszawską, gdzie pracowała w katedrze mechaniki lotu. W 1964 roku obroniła doktorat, a w 1971 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego. Pracowała w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk, kierowała tam Samodzielną Pracownią Dynamiki Stosowanej i badała między innymi dynamikę nieliniową oraz mechanikę lotu. Wykładała też na uczelniach w Stanach Zjednoczonych. Swoje doświadczenia szybownicze opisała w książkach „Jak być ptakiem. Wspomnienia szybowniczki” i „Magia królowej”. Zmarła 20 marca 2014 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Wanda Szemplińska-Stupnicka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.