Tadeusz Stankiewicz

Tadeusz Antoni Stankiewicz urodził się 7 sierpnia 1930 roku w Puławach, w rodzinie Barbary z domu Dysput i leśniczego Stanisława Stankiewicza. W czasie okupacji jego ojciec uzyskał zgodę Niemców na zatrudnienie Żydów w leśniczówce w Głodnie, gdzie schronienie znaleźli ludzie z getta w Opolu Lubelskim. Tadeusz wraz z siostrą Barbarą pomagał ukrywającym się, między innymi zacierał ślady ich obecności i pilnował bezpieczeństwa transportów z żywnością. Udało się uratować sześcioro Żydów, w tym Szlomę (Jana) Szmulewicza, z którym Stankiewicz przyjaźnił się do jego śmierci w 2007 roku.

Po wojnie kontynuował naukę w Warszawie, a następnie pracował jako elektromechanik obsługi widowisk teatralnych, między innymi w Teatrze Polskim i Teatrze Muzycznym. Brał też udział w budowie rozgłośni radiowo-telewizyjnej. W 1995 roku przeszedł na emeryturę. W 2006 roku wraz z siostrą otrzymał medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, a w 2009 roku Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Był wiceprezesem Zarządu Polskiego Towarzystwa Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Zmarł 5 kwietnia 2024 roku i został pochowany w Milanówku.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Stankiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.