Stanisław Dobrowolski

Stanisław Marian Dobrowolski (1883-1978) był polskim pedagogiem i działaczem oświatowym. Urodził się 5 sierpnia 1883 w Puławach, a zmarł 7 listopada 1978 w Warszawie. Ukończył szkołę realną w Sosnowcu, a następnie studiował na wydziałach filozoficznych uniwersytetów warszawskiego, lwowskiego i jagiellońskiego; studia zakończył w 1908 roku. Pracował jako nauczyciel, między innymi w Łodzi. Od 1915 roku był wizytatorem szkół warszawskich, później kierował wydziałem w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W latach 1927-1930 pełnił funkcję kierownika pedagogicznego w Liceum Krzemienieckim.

Dobrowolski organizował uczniowskie Koła Samokształceniowe i od 1902 roku należał do organizacji „Zet”. W 1905 roku przewodniczył centralnemu komitetowi strajkowemu uczniów szkół średnich, a następnie współkierował bojkotem szkół rosyjskich. Był dyrektorem Państwowego Wyższego Kursu Nauczycielskiego w Warszawie, prezesem Stowarzyszenia Uczestników Walki o Szkołę Polską oraz współzałożycielem Fundacji Szkolnictwa Polskiego za Granicą. Publikował prace o szkolnictwie, nauczycielach i eksperymentach pedagogicznych, między innymi „Rewolucję młodzieży szkolnej 1905 roku” i „Eksperymenty pedagogiczne w Polsce w latach 1900-1939”. Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Stanisław Dobrowolski (nauczyciel)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.