Stanisław Baranowski

Stanisław Baranowski urodził się 3 maja 1876 w Puławach. Po ukończeniu prawa na Uniwersytecie Warszawskim w 1903 roku pracował jako sekretarz i sędzia śledczy w okręgu sądowym w Lublinie, między innymi w powiecie puławskim. W 1909 roku wyjechał z żoną na Kaukaz, gdzie pełnił funkcje sędziowskie, a w 1915 roku został wiceprokuratorem w Jekaterynodarze. Po powrocie do Polski objął stanowisko podprokuratora Sądu Apelacyjnego w Lublinie. Działał tam w Towarzystwie Prawniczym oraz organizacjach społecznych.

W 1930 roku przeszedł na emeryturę i został notariuszem w Łodzi. Prowadził kancelarię i uczestniczył w pracach samorządu notarialnego. Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Warszawy, gdzie podjął pracę notarialną. Po wojnie wrócił do Łodzi, a w 1946 roku został sędzią Sądu Okręgowego i notariuszem. Łączył oba zajęcia do śmierci 9 lutego 1950 roku. W jego kancelarii sporządzono niemal 20 tysięcy aktów notarialnych. Spoczął na Starym Cmentarzu Katolickim w Łodzi.

Na podstawie artykułu „Stanisław Baranowski (prawnik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.