Marcello Bacciarelli

Marcello Filippo Antonio Pietro Francesco Bacciarelli był włoskim malarzem, przedstawicielem baroku i klasycyzmu. Urodził się 16 lutego 1731 roku w Rzymie. Terminował u Marco Benefiala, a od 1750 roku pracował na dworze Augusta III w Dreźnie. Po śmierci króla przyjął propozycję Stanisława Augusta i w 1766 roku osiadł w Warszawie. W 1768 roku Sejm uznał go za krajowca, nadał mu polski indygenat i herb. Był związany także z Puławami.

Pełnił funkcję nadwornego malarza Stanisława Augusta oraz dyrektora Malarni Królewskiej, którą założył na Zamku Królewskim w Warszawie. Prowadził tam szkołę malarską, a w latach 1816-1818 był profesorem malarstwa i dziekanem Oddziału Nauk i Sztuk Pięknych przy Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. Malował przede wszystkim portrety, obrazy alegoryczne i sceny historyczne. Wśród jego prac znalazły się portrety króla, cykl przedstawiający władców Polski oraz obrazy do Zamku Królewskiego i pałacu w Łazienkach. Zmarł 5 stycznia 1818 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Marcello Bacciarelli” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.