Leontyna Halpertowa

Leontyna Halpertowa, właściwie Eleonora Halpertowa z Żuczkowskich, była polską aktorką teatralną i tłumaczką. Urodziła się 14 kwietnia 1803 roku w Puławach, a zmarła 19 marca 1895 roku w Warszawie. Zadebiutowała na scenie warszawskiej w 1821 roku. Po dwuletniej przerwie wróciła do występów, a pod kierunkiem Bonawentury Kudlicza brała udział w występach gościnnych w Płocku, Poznaniu i Kaliszu.

W latach 1824-1851 występowała w zespole dramatycznym Warszawskich Teatrów Rządowych i uczyła w tamtejszej Szkole Dramatycznej. Wśród osób uczących się aktorstwa pod jej kierunkiem była Zofia Noiret. Grała role komiczne i tragiczne, między innymi Mirandolinę w sztuce Carlo Goldoniego, Elwirę w komedii „Mąż i żona” Aleksandra Fredry oraz Barbarę Radziwiłłównę w tragedii Felińskiego. Tłumaczyła z języka francuskiego sztuki przeznaczone dla polskiego teatru. Wprowadziła także reformę dykcji teatralnej, zmierzającą do prostoty. Została pochowana w podziemiach kościoła św. Karola Boromeusza na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Leontyna Halpertowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.