Leon Dembowski

Leon Dembowski herbu Jelita urodził się 16 października 1789 roku w Puławach, a zmarł 11 stycznia 1878 roku w Warszawie. Był polskim politykiem, synem Józefa i Konstancji z Narbuttów. W 1812 roku organizował Gwardię Narodową i rezerwową dywizję departamentu lubelskiego. W 1815 roku został członkiem Rządu Tymczasowego w Królestwie Polskim, gdzie kierował wydziałami spraw wewnętrznych, sprawiedliwości i wojennym. Był także zaufanym współpracownikiem księcia Adama Jerzego Czartoryskiego.

Dembowski zasiadał jako poseł na sejmach w 1820 i 1830 roku, a w 1830 roku został senatorem z tytułem kasztelana. Podczas powstania listopadowego należał do Rady Administracyjnej i pełnił funkcję ministra skarbu Rządu Narodowego. Był przeciwnikiem walki z Rosją, a 25 stycznia 1831 roku podpisał akt detronizacji Mikołaja I Romanowa. W latach 1861-1867 był członkiem Rady Stanu Królestwa Polskiego i dyrektorem Komisji Rządowej Sprawiedliwości, później zaś prezesem Najwyższej Komisji Edukacyjnej. Pozostawił obszerne pamiętniki. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Leon Dembowski (polityk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.