Jerzy Sztachelski

Jerzy Sztachelski urodził się 17 stycznia 1911 roku w Puławach, a zmarł 17 grudnia 1975 roku w Warszawie. Ukończył gimnazjum w Białymstoku i studia na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, gdzie uzyskał doktorat z medycyny. Przed wojną działał w środowiskach akademickich, a w latach 1939-1941 kierował wydziałem zdrowia w Wilnie. Następnie pracował jako lekarz w Armii Czerwonej, służył w Polskich Siłach Zbrojnych w ZSRR i uczestniczył w bitwie pod Lenino jako dowódca batalionu sanitarnego.

Od 1945 roku należał do Polskiej Partii Robotniczej, a później do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcje wojewody białostockiego i ministra aprowizacji i handlu, a następnie pracował w Ministerstwie Zdrowia. Był ministrem zdrowia, ministrem bez teki oraz ministrem zdrowia i opieki społecznej. Zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej i kolejnych kadencjach Sejmu PRL. W 1949 roku podjął starania o utworzenie Akademii Medycznej w Białymstoku; w 1960 roku uczelnia przyznała mu doktorat honoris causa.

Na podstawie artykułu „Jerzy Sztachelski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.