Jan Tomaszewski

Jan Bronisław Tomaszewski, polski geolog i profesor nauk przyrodniczych, urodził się 21 marca 1929 roku w Puławach. W 1952 ukończył studia geologiczne na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Doktorat uzyskał w 1963 roku na podstawie pracy o budowie geologicznej obszaru między Lubinem a Sieroszowicami. Do 1967 roku pracował w Przedsiębiorstwie Geologicznym w Krakowie. W 1966 roku należał do zespołu, który otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia za odkrycie i udokumentowanie złoża rud miedzi Sieroszowice-Lubin.

W 1967 roku rozpoczął pracę w KGHM Cuprum we Wrocławiu, gdzie zorganizował i kierował Zakładem Geologii Stosowanej. W 1972 roku przeniósł się do Instytutu Górnictwa Politechniki Wrocławskiej. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1975 roku, a tytuł profesora w 1983 roku. Od 1986 roku pracował na Uniwersytecie Szczecińskim, kierował Katedrą Geologii Morza i Pobrzeża oraz organizował Wydział Biologii i Nauk o Morzu, którego został pierwszym dziekanem. Uczestniczył w badaniach złóż cyny i miedzi w Brazylii i Argentynie. Był autorem około 100 publikacji, w tym podręcznika o prognozowaniu zagrożeń wodnych i odwadnianiu kopalń podziemnych. Zmarł 7 lipca 1991 roku w Szczecinie i został pochowany we Wrocławiu.

Na podstawie artykułu „Jan Tomaszewski (geolog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.