Feliks Bernatowicz

Feliks Aleksander Geysztowt Bernatowicz, znany także pod nazwiskiem Bern, urodził się 18 maja 1786 roku w Kownie. Był polskim pisarzem, powieściopisarzem i komediopisarzem, a także sekretarzem. Po nauce w Wilnie i Liceum Krzemienieckim trafił na dwór Czartoryskich w Sieniawie, gdzie pracował jako sekretarz księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego. Odbywał podróże m.in. do Wiednia, Monachium i Drezna.

Po śmierci Czartoryskiego w 1823 roku przeniósł się z jego dworem do Puław i objął funkcję bibliotekarza. Prowadził amatorskie badania etnograficzne, odwiedzając Litwę. Ich efektem była powieść „Pojata, córka Lezdejki”, opowiadająca o chrzcie Litwy i połączeniu obu państw pod wspólną koroną. Wśród jego utworów znalazły się również powieści „Nierozsądne śluby” i „Nałęcz” oraz komedie. W 1832 roku objął redakcję „Dziennika Powszechnego”. Zmarł 7 września 1836 roku w Łomży, gdzie został pochowany.

Na podstawie artykułu „Feliks Bernatowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.