Czesław Jeżyna
Lekarz
- Urodzony
- 12 lipca 1925, Puławy
- Zmarł
- 1 stycznia 1999, Białystok
- Zawód
- lekarz
Czesław Jeżyna, polski lekarz specjalizujący się w chorobach zakaźnych i wewnętrznych, urodził się 12 lipca 1925 roku w Puławach. W czasie okupacji pracował fizycznie, a w latach 1945-1946 służył w Wojsku Polskim. Po ukończeniu szkoły średniej pracował w starostwie w Puławach. W 1950 roku rozpoczął studia w Akademii Medycznej w Białymstoku, które ukończył w 1956 roku. Podczas studiów podjął pracę w Zakładzie Mikrobiologii Lekarskiej tej uczelni.
Jeżyna uczestniczył w organizowaniu Kliniki Chorób Zakaźnych i służb przeciwepidemicznych województwa białostockiego. Zajmował się między innymi chorobami odzwierzęcymi, w tym brucelozą. W 1977 roku powierzono mu kierownictwo Kliniki Chorób Zawodowych; kierował także Kliniką Chorób Pasożytniczych i Zawodowych. Uzyskał stopień doktora w 1962 roku, habilitację w 1969 roku, a w 1979 roku tytuł profesora nadzwyczajnego. Był prodziekanem Wydziału Lekarskiego i członkiem Senatu Akademii Medycznej w Białymstoku. Odszedł na emeryturę w 1990 roku. Zmarł 1 stycznia 1999 roku w Białymstoku.
Na podstawie artykułu „Czesław Jeżyna” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.