Adam Jerzy Czartoryski
Członek personelu wojskowego, dramaturg, dyplomata
- Urodzony
- 14 stycznia 1770
- Zmarł
- 15 lipca 1861, Montfermeil
- Zawody
- członek personelu wojskowego, dramaturg, dyplomata
Adam Jerzy Czartoryski, polski książę, pisarz i dyplomata, urodził się 14 stycznia 1770 roku w Warszawie, a zmarł 15 lipca 1861 roku w Montfermeil. W 1792 roku jako ochotnik służył w armii litewskiej i uczestniczył w wojnie polsko-rosyjskiej; za udział w bitwie pod Grannem otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari. W Rosji został doradcą Aleksandra I i kuratorem wileńskiego okręgu naukowego, zwierzchnikiem Uniwersytetu Wileńskiego. W latach 1804-1806 był rosyjskim ministrem spraw zagranicznych.
W 1815 roku objął stanowisko wiceprezesa Rządu Tymczasowego Królestwa Polskiego. Podczas powstania listopadowego był prezesem Rządu Narodowego, a po jego upadku wyemigrował. Od 1833 roku mieszkał w Paryżu i stanął na czele stronnictwa Hotel Lambert, angażującego się w działania na rzecz sprawy polskiej. Był mecenasem literatury i sztuki, współtworzył Towarzystwo Literackie oraz Bibliotekę Polską w Paryżu. Pisał prace polityczne, wiersze i poematy, a także przekładał utwory Horacego, Sofoklesa i Pindara. Do jego znanych dzieł należy „Bard polski”.
Na podstawie artykułu „Adam Jerzy Czartoryski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.